La volp a l'era al servissi dël luv, ma a na podìa pì 'd soe prepotense e a sognava bele mach ëd liberess-ne.

Un di ch'a virolavo ansema pr'ij bòsch, ël luv, afamà coma sèmper, a l'ha ordinaje a la volp d'andé a cassa 'd fèje. "Sah, sah, Pejross, treuvme dun-a na fèja, sëdnò i mangio ti", a l'ha dije, e la volp, ch'a l'era àgil, a l'é intrà ant na bërgerìa e a l'é surtine dòp a pòch con na bela fèja da divide con ël compare.

Al luv però cost cit disné a-j era nen ancora a basta e parèj a l'ha decidù 'd feje chiel midem na vìsita a la bërgerìa. Ma, a diferensa dla volp, a l'era tard e antregh e la fèja sernùa për disné, an fasend bè che pì tant a podìa nen, a l'ha fàit core 'l bërgé ch'a l'ha patlalo tant da lasselo bele stramortì.

Quand che peui 'l luv a l'ha riessù a rivé da la volp, a l'ha trovala cogià 'nt ël bòsch.

La furbëtta a fasìa finta dë sté mal përchè ch'a l'avìa capì che col-lì a l'era 'l moment bon për liberesse dël luv, che adess a l'era tant malrangià da feje pì nen por a gnun. Për ëscapé da ambelelì pì an pressa ch'as podèissa, la volp a l'ha fasse porté an gropa. Ambrancà al luv moribond, Pejross a cantava: "Aran, aran, ël malavi a pòrta 'l san" e, rivà ant un pòst sicur, a l'ha ampajà ij tond coma ch'a san fé mach le volp, lassanda 'l luv a meuire da bele sol an mes a la stra.

Fàula popolar ëd Macagn (Biela o Varèis?)